عيني تجري بالدموع ... و نارالشوق تزيد مرارة ...ليغارة ليغارة دارت بزماني لهموم ... و صرى الغدر فيدخالي الي جاه بكايا منغوم ... مدى يذكر خالي ما جاني في عذابي نبغيه ... و الاشريتو لحياتي بايديا ما سولني هاد نوريه ... شوكة مدكوكة فيه و فيا و لا رواحلهيا ... و الغادية و الي جات ... و كتير واحلة هودايك مرا قليل في ظلامي